Twelve was the year in which I graduated from the University of Leuven. Master of Science in Astronomy, magna cum laude - no doubt the highest peak of my past year. The last 365 days started out in Denmark, where I finished my Master's thesis. Blood, sweat, tears, but it worked out quite satisfactory. In May, I took part in a scientific conference on asteroseismology, where I presented my thesis results on a poster. Later in 2012, it got nominated for an award by a magazine called EOS. I didn't win (and a big congratulation to the winner and his thesis work), but I can now officially announce that I will take up blogging about astronomy for Scilogs.be, a Belgian portal of scientific (outreach) blogs connected to the magazine.

In between starting my first real job and graduating, I saw a bit of the world. I spent two summer months in the warmest place on Earth, the deserts of Doha, Qatar. As an intern, I worked there on the New Port Project with DEME, a Belgian dredging company. To say I fell in love with the Middle East wouldn't quite be the truth, but it was a very interesting experience. With some extra money on the bank and some time left, I travelled through Peru. In 2012, I saw the ruins of Machu Picchu.

In twelve, I decided to pursue a PhD degree and I got accepted to do so at the University of Aarhus, where I started two months ago. And so, thirteen marks the start of the real, grown up life. I hope I can do some science, and study the exoplanets. They're there in the sky, circling around their stars, waiting to be discovered and to be studied. With over 800 of them now known, most discovered during the last few years, it's an extremely interesting time to be part of this field of research.

Even more significant than the start of my 'career', in 2013 I decided to really move away from home and live in Denmark. Sure, I haven't been living with my parents for the last five years and in the past year I haven't been in Belgium much, but this time things are different. My contract ends in October 2015, so I will be in Aarhus for as far as I can imagine the future. I hope to find a lovely place to settle down and call home. But don't get me wrong; my real home will never cease to be about 850 kilometers from there. As things look right now, I will be cooperating with the University of Leuven for my research on exoplanet atmospheres, so hopefully I can also spend some of my time working in Belgium.

Once I find this lovely place to live, I will pick up again with something I have missed ever since I quit doing it. I will start playing the piano again. However, my main New Year's resolution is even more concrete this year: in 2013, I would like to learn the Danish language and speak it fluently. I hope everyone writes it down and confronts me with this statement on a regular basis during the coming 365 days. And to my Danish friends: please help me and correct my mistakes, but most of all, I hope you speak Danish to me, and force me to do the same. Mange tak!

A year ago, I announced 2012 would mean the end of the crisis and the start of the recovery. That didn't quite work out as I had boldly predicted, but this time, I mean it. Optimism is a moral duty, but you'll see: in 2013, it will work. I wish all my friends the best of luck with (finishing) their studies, or with their (first) jobs. With life and love. I wish you the best of luck, pursuing your dreams. May they all come true in thirteen! Happy New Year!

Groetjes, kusjes en liefde,

Vincent

PS: I hope you enjoy this blog's new layout!

On 05:10 | 1 reacties

Elf was het jaar van afscheid en van nieuwe dingen. Na vier jaar in Leuven en drie jaar bij het presidium van Wina liep nu mijn presesschap af. Zo'n tweede helft van het presesjaar is toch een beetje meer genieten. Rustiger dan het eerste semester is het sowieso, zeker als je zelf niet meer in de nieuwe ploeg stapt. Met onze ploeg Wave draaide het al langer vlotjes, iedereen was ondertussen ervaren in zijn of haar werk – niet in het minst had ik zelf een pak bijgeleerd tegenover een jaar eerder. Genieten van de aandacht was het nog, en van de gratis galabals.

De laatste maanden op de Winagang wonen, een kot waar ik in ruil voor het opgeven van mijn privacy drie jaar lang de gekste dingen mocht beleven. Waar anders word je wakker naast een slagboom of met een vuurkorf alias plantenbak op de gang? Donderdagnamiddagen, samen ontkateren in de keuken. En 's avonds toch weer gaan cantussen. Een oventje voor pizza's en lasagnes, een friteuse voor bitterballen en curryworsen (en eigenlijk voor alles) – allebei aanzienlijk meer gebruikt dan de elektrische vuren. Samen in de keuken op vrijdag, dossiers lezen voor de vergadering van Loko terwijl alle andere studenten voor het weekend naar huis vertrekken. De eeuwig klinkende deurbel. Ontbijten in boxershort terwijl het zomerzonnetje al over haar hoogtepunt van de dag heen is. De transformatie tijdens de blokperiodes, wanneer er door uiteenlopende bioritmes 24 uur per dag wel iemand aan het studeren was. Krijt, op de muren en de deuren, voor fysica of wiskunde, maar ook voor mopjes of weddenschappen. Voor herinneringen.

Vanaf de zomer mocht ik mezelf dan al een ouwzak bij Wina noemen, een ex-presidiumlid wiens enige rol is om te zuchten dat alles vroeger beter was. Een zomer, voor het eerst ook nog eens zonder herexamens, maar mét een reis naar Namibië. Spaarcentjes werden opgesoupeerd, maar een maand in het Afrikaanse land was wel absoluut fantastisch. Van de Fish River Canyon, over woestijngebied naar olifanten en leeuwen, tot de bekende, rode zandduinen. Een maand op stap met biologen. Vegetariër ben ik nog net niet geworden, maar over de planten en de dieren veranderde mijn beeld toch wel.

Echt afscheid nemen deed ik in Keerbergen met een barbecue voor de vrienden. Fijn om heel wat mensen bij elkaar te zien, met welgemeende excuses voor de vele mensen met wie ik niet of niet genoeg heb gepraat op die dag. Leuven vervangen kan geen enkele stad, maar Aarhus deed toch een poging.

Elke week leer je als uitwisselingsstudent wel enkele nieuwe mensen kennen, de eerste weken enkele tientallen. Net als in het presesjaar dus geen gebrek aan nieuwe mensen in mijn leven. Opnieuw komt het er op aan om ook genoeg tijd te maken voor de mensen die je echt wil leren kennen, of om je beste vrienden niet uit het oog te verliezen. Na enkele maanden mag ik er nu toch spreken van een aantal échte vrienden. Van een deel kan ik meer te weten komen in 2012, van een ander deel wacht binnenkort alweer het afscheid. Naast nieuwe vrienden die in heel Europa en de wereld wonen, leerde ik (langzaam maar zeker) ook wel wat Denen kennen, en beginnen de vijf uur per week Deense les stilaan hun vruchten af te werpen.

Elf werd ook het jaar waarin ik na jaren van Wina-drukte en de bijhorende herexamens het reizen weer oppikte. Naast Namibië waren er vijf Europese hoofdsteden: op cultuurreis naar Berlijn met Wina, naar Londen en naar Wenen naar Jorien, naar Kopenhagen, en naar Oslo. De hoofdstad is echter niet wat ik zal onthouden van Noorwegen, de onwaarschijnlijke natuurlijke schoonheid des te meer. Een amper voorbereide trip leidde ons van de ene verrassing in de andere, regelmatig hadden we ongelooflijk veel chance en zelfs het zonnige weer werkte ons mee. In 2011 mocht ik dus ook het noorderlicht aanschouwen. Ik heb al heel wat gereisd, maar op deze roadtrip waren we toch echt intens gelukkig!

Ten slotte eindigde 2011 met een terugkeer naar België voor een paar weken. Bang als ik was om mijn Belgische vrienden kwijt te raken, kon ik toch glimlachend vaststellen dat de besten onder hen ook na vier maanden nog overblijven.

Afgelopen jaar had ik nog eens het grootste gedeelte van het jaar een lief. Dat het uiteindelijk eindigde met Lynn na een zeer fijn weekend in Aarhus, was misschien wel passend bij onze relatie. Het buitenland maakt alles moeilijker, maar we hebben samen wel 10 leuke maanden beleefd. Lieve Lynn, het ga je goed in 2012!

Twaalf wordt een fantastisch jaar! Ik geloof oprecht dat de euro zal worden gered en het pessimisme rond “crisis” eindelijk zal omslaan. Het leeft lang genoeg geduurd en de wereld is te mooi om zich zorgen te maken om crisissen! In 2012 zal ons land nog eens een gans jaar een regering hebben.

Persoonlijk hoop ik dat ik komend jaar nog meer van de wereld mag genieten. Aarhus, Erasmus life, ik kom terug! Verder wil ik in 2012 graag op wereldreis vertrekken! Als alles gaat zoals gepland zal ik komende zomer drie maanden werken en vervolgens voor tien maanden op reis vertrekken! Oost-Europa, China, Nieuw-Zeeland, Canada, Cuba... Suggesties welkom, gulle gevers ook altijd!

Mag ik echter altijd in Leuven thuiskomen bij de vrienden, en in Keerbergen bij de familie. Ik neem mij voor om in twaalf meer tijd te maken voor mensen die dat absoluut verdienen, beter te leren koken, eindelijk opnieuw te sporten, een goeie thesis te schrijven en een stuk van de wereld te zien!

2011 is dood, lang leve 2012! Happy, happy Newyear! Godt Nytår! Een ongelooflijk gelukkig nieuwjaar lieve vriendjes en vriendinnetjes!

Groetjes, kusjes en liefde,

Vinnie

On 15:32 | 0 reacties

Stay hungry. Stay foolish.

On 03:02 | 0 reacties